успырхванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова успырхванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	успы́рхванне мн. успы́рхванні
Родны каго? чаго?	успы́рхвання мн. успы́рхванняў
Давальны каму? чаму?	успы́рхванню мн. успы́рхванням
Вінавальны каго? што?	успы́рхванне мн. успы́рхванні
Творны кім? чым?	успы́рхваннем мн. успы́рхваннямі
Месны у кім? у чым?	успы́рхванні мн. успы́рхваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Тры грошы не варты.

гэты ваш старнік

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

uspyrchvannie — беларуская лацінка

Слова успырхванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: