STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова усукванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
усу́кванне мн. усу́кванні |
| Родны каго? чаго? |
усу́квання мн. усу́кванняў |
| Давальны каму? чаму? |
усу́кванню мн. усу́кванням |
| Вінавальны каго? што? |
усу́кванне мн. усу́кванні |
| Творны кім? чым? |
усу́кваннем мн. усу́кваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
усу́кванні мн. усу́кваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
Мужчыны больш вынослівыя за жанчын: жанчына паляжыць крышачку — і не вытрымлівае, ідзе нешта рабіць. А мужчына ляжыць сабе далей, цярпіць.
usukvannie — беларуская лацінка
Слова усукванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік усукванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове усушванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› усука́ны (7)
(11) падсу́кванне ‹
› усука́ны (7)
(9) ссу́кванне ‹
› усука́ць (7)
(11) рассу́кванне ‹
› усу́квацца (9)
(10) высу́кванне ‹
› усу́кваць (8)
(11) прысу́кванне ‹
› усумні́цца (9)
(11) пасту́кванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
карціна «Ходзяць чуткі»
мастак: Нейрасетка