STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова усхопліванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
усхо́пліванне мн. усхо́пліванні |
| Родны каго? чаго? |
усхо́плівання мн. усхо́пліванняў |
| Давальны каму? чаму? |
усхо́пліванню мн. усхо́пліванням |
| Вінавальны каго? што? |
усхо́пліванне мн. усхо́пліванні |
| Творны кім? чым? |
усхо́пліваннем мн. усхо́пліваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
усхо́пліванні мн. усхо́пліваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Тата, што такое некампетэнтнасць і абыякавасць?
— Я не ведаю, мне да лямпачкі.
uschoplivannie — беларуская лацінка
Слова усхопліванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік усхопліванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове усхопнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› усхо́нны (7)
(13) падхо́пліванне ‹
› усхо́пванне (10)
(11) схо́пліванне ‹
› усхо́пвацца (10)
(13) расхо́пліванне ‹
› усхо́плівацца (12)
(12) выхо́пліванне ‹
› усхо́пнасць (10)
(13) прыхо́пліванне ‹
› усхо́пны (7)
(12) даку́пліванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
