усцешанасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова усцешанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	усце́шанасць мн. усце́шанасці
Родны каго? чаго?	усце́шанасці мн. усце́шанасцяў, усце́шанасцей
Давальны каму? чаму?	усце́шанасці мн. усце́шанасцям
Вінавальны каго? што?	усце́шанасць мн. усце́шанасці
Творны кім? чым?	усце́шанасцю мн. усце́шанасцямі
Месны у кім? у чым?	усце́шанасці мн. усце́шанасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.

Жонка спытала мяне, чаму я так ціха размаўляю ў хаце. Я пажартаваў: баюся, што Марк Цукерберг праслухоўвае мяне. Жонка ў адказ засмяялася. І я засмяяўся. І Аліса засмяялася. І Сіры таксама…

usciešanasć — беларуская лацінка

Слова усцешанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: