аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова утойванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уто́йванне мн. уто́йванні |
| Родны каго? чаго? |
уто́йвання мн. уто́йванняў |
| Давальны каму? чаму? |
уто́йванню мн. уто́йванням |
| Вінавальны каго? што? |
уто́йванне мн. уто́йванні |
| Творны кім? чым? |
уто́йваннем мн. уто́йваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
уто́йванні мн. уто́йваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ні дома, ні замужам — пра няпэўнае становішча каго-н.
У базе няма слова падліва.
Жыццё страціла сэнс.
utojvannie — беларуская лацінка
Слова утойванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік утойванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове утойка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уто́ены (6)
(11) абсто́йванне ‹
› уто́есніцца (10)
(11) адсто́йванне ‹
› уто́есніць (9)
(11) высто́йванне ‹
› уто́йвацца (9)
(13) аўтаўто́йванне ‹
› уто́йваць (8)
(11) прыто́йванне ‹
› уто́йка (6)
(12) падага́кванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).