уцелаўленне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова уцелаўленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	уцелаўле́нне мн. уцелаўле́нні
Родны каго? чаго?	уцелаўле́ння мн. уцелаўле́нняў
Давальны каму? чаму?	уцелаўле́нню мн. уцелаўле́нням
Вінавальны каго? што?	уцелаўле́нне мн. уцелаўле́нні
Творны кім? чым?	уцелаўле́ннем мн. уцелаўле́ннямі
Месны у кім? у чым?	уцелаўле́нні мн. уцелаўле́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)

Запомніць вельмі проста:
ПЕРШАЯ канстытуцыя ў Еўропе,
ДРУГАЯ ў свеце,
ТРЭЦЯГА траўня.

03.05.1791
ВКЛ — Вельмі Крутыя Людзі.

ucielaŭliennie — беларуская лацінка

Слова уцелаўленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: