STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ахмяленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ахмяле́нне мн. ахмяле́нні |
| Родны каго? чаго? |
ахмяле́ння мн. ахмяле́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
ахмяле́нню мн. ахмяле́нням |
| Вінавальны каго? што? |
ахмяле́нне мн. ахмяле́нні |
| Творны кім? чым? |
ахмяле́ннем мн. ахмяле́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ахмяле́нні мн. ахмяле́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!achmialiennie — беларуская лацінка
Слова ахмяленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ахмяленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ахова + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ахмяле́ласць (11)
(9) памяле́нне ‹
› ахмяле́лы (8)
(9) абмяле́нне ‹
› ахмяле́лы (8)
(8) змяле́нне ‹
› ахмяле́ць (8)
(10) захмяле́нне ‹
› а́хнуць (6)
(10) спапяле́нне ‹
› ахо́ва (5)
(8) спяле́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
