уцямліванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова уцямліванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	уця́мліванне мн. уця́мліванні
Родны каго? чаго?	уця́млівання мн. уця́мліванняў
Давальны каму? чаму?	уця́мліванню мн. уця́мліванням
Вінавальны каго? што?	уця́мліванне мн. уця́мліванні
Творны кім? чым?	уця́мліваннем мн. уця́мліваннямі
Месны у кім? у чым?	уця́мліванні мн. уця́мліваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.

Рыгор Барадулін

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

uciamlivannie — беларуская лацінка

Слова уцямліванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: