аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ушаноўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ушано́ўванне мн. ушано́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
ушано́ўвання мн. ушано́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
ушано́ўванню мн. ушано́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
ушано́ўванне мн. ушано́ўванні |
| Творны кім? чым? |
ушано́ўваннем мн. ушано́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ушано́ўванні мн. ушано́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
Калі і браць прыклад, то з Караткевіча.
Караткевіч:
Праз хвіліну я быў таксама нападпітку.
ušanoŭvannie — беларуская лацінка
Слова ушаноўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ушаноўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ушкоджанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ушанава́ны (9)
(11) апано́ўванне ‹
› ушанавацца (10)
(14) забарано́ўванне ‹
› ушанава́ць (9)
(16) абтэлефано́ўванне ‹
› ушано́ўвацца (11)
(15) праштабно́ўванне ‹
› ушано́ўваць (10)
(14) выштабно́ўванне ‹
› уша́нскі (7)
(16) пераасігно́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.