аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова фа
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фа́ мн. фа́ |
| Родны каго? чаго? |
фа́ мн. фа́ |
| Давальны каму? чаму? |
фа́ мн. фа́ |
| Вінавальны каго? што? |
фа́ мн. фа́ |
| Творны кім? чым? |
фа́ мн. фа́ |
| Месны у кім? у чым? |
фа́ мн. фа́ |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
Уначы прадметы мяняюць свае контуры. Бярэш шклянку вадзіцы папіць — а ў руцэ ўжо чамусьці бутэрброд з кілбасой.
fa — беларуская лацінка
Слова фа (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фа — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фааліт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ф'ю́чарсны (9)
(6) Авару́а ‹
› ф'ю́чэрс (7)
(10) па-дэ-труа́ ‹
› ф'ю́чэрсны (9)
(5) ке́чуа ‹
› фа-бека́р (8)
(4) ка́фа ‹
› фа-ду́бль-дые́з (13)
(4) лафа́ ‹
› фа-дые́з (7)
(5) графа́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.