Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

фаланга¹, -і, ДМ -нзе, жаночы род
  1. Баявы парадак пяхоты і конніцы ў старажытных грэкаў, шчыльна самкнуты строй з некалькіх шарэнгаў.
  2. пераноснае значэнне кніжны стыль Рад, шарэнга каго-, чаго-н. Без канца доўгая фаланга чаўноў і лодак упіраецца ў бераг вострымі насамі. ← Якуб Колас.
  3. Вялікая абшчына, камуна (у сацыяльным утапічным вучэнні фур'ерыстаў).
  4. Іспанская фашысцкая партыя.
   [Грэч. phalanx.]
фаланга², -і, ДМ -нзе, жаночы род
  У анатоміі кожная з трох кароткіх трубчастых костачак пальца.
   [Грэч. phalanx.]
фаланга³, -і, ДМ -нзе, жаночы род
  Ядавітая жывёліна класа павукападобных.
   [Грэч. phalanx.]

❌

фаланга

гэта

— вайсковы строй; абшчына

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова фаланга
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	фала́нга мн. фала́нгі
Родны каго? чаго?	фала́нгі мн. фала́нг, фала́нгаў
Давальны каму? чаму?	фала́нзе мн. фала́нгам
Вінавальны каго? што?	фала́нгу мн. фала́нгі
Творны кім? чым?	фала́нгай, фала́нгаю мн. фала́нгамі
Месны у кім? у чым?	фала́нзе мн. фала́нгах
Клічная форма	— мн. —

Слова фаланга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік фаланга — у родным, давальным, творным і месным склоне

фаланга

Навігатар

Мемчыкі