STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ацынус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
а́цынус мн. а́цынусы |
| Родны каго? чаго? |
а́цынуса мн. а́цынусаў |
| Давальны каму? чаму? |
а́цынусу мн. а́цынусам |
| Вінавальны каго? што? |
а́цынус мн. а́цынусы |
| Творны кім? чым? |
а́цынусам мн. а́цынусамі |
| Месны у кім? у чым? |
а́цынусе мн. а́цынусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для сябе будую дом,
табе, нашчадак, у добры дар.
Калі падабаеш — прымі з удзячнасцю,
калі дрэнны — збудуй новы.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
acynus — беларуская лацінка
Слова ацынус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ацынус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ацэклідзін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ацынко́ўшчык (11)
(6) кло́нус ‹
› ацынко́ўшчыца (12)
(5) то́нус ‹
› ацыно́зны (8)
(10) гіперто́нус ‹
› ацьмё́ны (7)
(4) Я́нус ‹
› ацьмё́ны (7)
(4) со́ус ‹
› ацьмява́ць (9)
(6) анчо́ус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
