аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова фіброма
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фібро́ма мн. фібро́мы |
| Родны каго? чаго? |
фібро́мы мн. фібро́м |
| Давальны каму? чаму? |
фібро́ме мн. фібро́мам |
| Вінавальны каго? што? |
фібро́му мн. фібро́мы |
| Творны кім? чым? |
фібро́май, фібро́маю мн. фібро́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
фібро́ме мн. фібро́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мухі дохнуць — пра каго-н. вельмі сумнага, нуднага або што-н. вельмі сумнае, нуднае
Беларус: я не буду говорить на белорусском, пока все не будут.
Усе: *гавораць па-беларуску*
Беларус: вы говорите с ошибками.
fibroma — беларуская лацінка
Слова фіброма (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фіброма — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фібрыла + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фіброзна-кістозны (17)
(12) фібраадэно́ма ‹
› фібро́зны (8)
(6) ліпо́ма ‹
› фібро́ід (7)
(6) харо́ма ‹
› фібро́мны (8)
(12) нейрафібро́ма ‹
› фібры́ла (7)
(12) неўрафібро́ма ‹
› фібрылява́ць (11)
(14) дэрматафібро́ма ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.