аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова фісгармонія
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фісгармо́нія мн. фісгармо́ніі |
| Родны каго? чаго? |
фісгармо́ніі мн. фісгармо́ній |
| Давальны каму? чаму? |
фісгармо́ніі мн. фісгармо́ніям |
| Вінавальны каго? што? |
фісгармо́нію мн. фісгармо́ніі |
| Творны кім? чым? |
фісгармо́ніяй, фісгармо́ніяю мн. фісгармо́ніямі |
| Месны у кім? у чым? |
фісгармо́ніі мн. фісгармо́ніях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На добрае пытанне добрае і адпавяданне.
Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!
fisharmonija — беларуская лацінка
Слова фісгармонія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фісгармонія — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фіск + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фірмо́вы (7)
(7) фело́нія ‹
› фі́рн (4)
(9) гегемо́нія ‹
› фі́рнавы (7)
(8) гармо́нія ‹
› фі́ск (4)
(11) дысгармо́нія ‹
› фіска́л (6)
(10) філармо́нія ‹
› фіскаліцца (10)
(9) цырымо́нія ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.