STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова флуарэсцэнцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
флуарэсцэ́нцыя мн. флуарэсцэ́нцыі |
| Родны каго? чаго? |
флуарэсцэ́нцыі мн. флуарэсцэ́нцый |
| Давальны каму? чаму? |
флуарэсцэ́нцыі мн. флуарэсцэ́нцыям |
| Вінавальны каго? што? |
флуарэсцэ́нцыю мн. флуарэсцэ́нцыі |
| Творны кім? чым? |
флуарэсцэ́нцыяй, флуарэсцэ́нцыяю мн. флуарэсцэ́нцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
флуарэсцэ́нцыі мн. флуарэсцэ́нцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
fluarescencyja — беларуская лацінка
Слова флуарэсцэнцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік флуарэсцэнцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове флуер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› флуарэсцы́руючы (14)
(18) трыбалюмінісцэнцыя ‹
› флуарэсцы́руючы (14)
(17) іоналюмінісцэ́нцыя ‹
› флуарэсцэ́нтны (13)
(20) электралюмінэсцэнцыя ‹
› флу́ер (5)
(14) фасфарэсцэ́нцыя ‹
› флуктуацы́йны (12)
(14) фосфарэсцэнцыя ‹
› флуктуа́цыя (10)
(13) флюарэсцэ́нцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
