аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова флэш-дыск
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
флэш-ды́ск мн. флэш-ды́скі |
| Родны каго? чаго? |
флэш-ды́ска мн. флэш-ды́скаў |
| Давальны каму? чаму? |
флэш-ды́ску мн. флэш-ды́скам |
| Вінавальны каго? што? |
флэш-ды́ск мн. флэш-ды́скі |
| Творны кім? чым? |
флэш-ды́скам мн. флэш-ды́скамі |
| Месны у кім? у чым? |
флэш-ды́ску мн. флэш-ды́сках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Родная зямелька — як зморанаму пасцелька.
Хто не супраць нас, той з намі.
Хто не з намі, той супраць нас.
fleš-dysk — беларуская лацінка
Слова флэш-дыск (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік флэш-дыск — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове флэш-застаўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› флэ́ш (4)
(13) сідзіро́м-ды́ск ‹
› флэш-аніма́цыя (13)
(12) кампа́кт-дыск ‹
› флэш-драйв (10)
(12) кампа́кт-ды́ск ‹
› флэш-заста́ўка (13)
(10) псеўдады́ск ‹
› флэ́шавы (7)
(10) бластады́ск ‹
› флэ́шбэк (7)
(9) відэады́ск ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).