ачужэласць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова ачужэласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ачужэ́ласць мн. ачужэ́ласці
Родны каго? чаго?	ачужэ́ласці мн. ачужэ́ласцяў, ачужэ́ласцей
Давальны каму? чаму?	ачужэ́ласці мн. ачужэ́ласцям
Вінавальны каго? што?	ачужэ́ласць мн. ачужэ́ласці
Творны кім? чым?	ачужэ́ласцю мн. ачужэ́ласцямі
Месны у кім? у чым?	ачужэ́ласці мн. ачужэ́ласцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Тое з вадою не збяжыць.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

ačuželasć — беларуская лацінка

Слова ачужэласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: