аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова фосфаліпід
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фосфаліпі́д мн. фосфаліпі́ды |
| Родны каго? чаго? |
фосфаліпі́ду мн. фосфаліпі́даў |
| Давальны каму? чаму? |
фосфаліпі́ду мн. фосфаліпі́дам |
| Вінавальны каго? што? |
фосфаліпі́д мн. фосфаліпі́ды |
| Творны кім? чым? |
фосфаліпі́дам мн. фосфаліпі́дамі |
| Месны у кім? у чым? |
фосфаліпі́дзе мн. фосфаліпі́дах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
fosfalipid — беларуская лацінка
Слова фосфаліпід (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фосфаліпід — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фосфапратэід + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фосфагліцэраткіназа (19)
(11) сфінгаліпі́д ‹
› фосфаглюкамута́за (16)
(10) глікаліпі́д ‹
› фосфакрэаці́н (12)
(10) фасфаліпід ‹
› фосфаліпі́дны (12)
(5) а́спід ‹
› фосфапратэі́д (12)
(5) а́спід ‹
› фо́сфар (6)
(5) аспід ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.