STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова франкамоўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
франкамо́ўнасць мн. франкамо́ўнасці |
| Родны каго? чаго? |
франкамо́ўнасці мн. франкамо́ўнасцяў, франкамо́ўнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
франкамо́ўнасці мн. франкамо́ўнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
франкамо́ўнасць мн. франкамо́ўнасці |
| Творны кім? чым? |
франкамо́ўнасцю мн. франкамо́ўнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
франкамо́ўнасці мн. франкамо́ўнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужая жонка мёдам мазана, а свая смалою.
— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!
frankamoŭnasć — беларуская лацінка
Слова франкамоўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік франкамоўнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове франка-перавозчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› франкава́ць (10)
(14) праўдамо́ўнасць ‹
› фра́нкавы (8)
(14) высакамо́ўнасць ‹
› франкакана́дскі (14)
(15) саладкамо́ўнасць ‹
› франкамо́ўны (11)
(13) рускамо́ўнасць ‹
› фра́нкаўскі (10)
(17) беларускамо́ўнасць ‹
› франкафі́л (9)
(12) маламо́ўнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
