аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова фталат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фтала́т мн. фтала́ты |
| Родны каго? чаго? |
фтала́ту мн. фтала́таў |
| Давальны каму? чаму? |
фтала́ту мн. фтала́там |
| Вінавальны каго? што? |
фтала́т мн. фтала́ты |
| Творны кім? чым? |
фтала́там мн. фтала́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
фтала́це мн. фтала́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб каза не скакала, то б нагі не зламала.
Алкакукалд — чалавек, які глядзіць на людзей, якія п'юць, але ў працэсе не ўдзельнічае.
некаторыя кажуць, што націск на о — куколдftalat — беларуская лацінка
Слова фталат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фталат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фталафос + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фрэ́тынг-каро́зія (15)
(7) аксала́т ‹
› фталазо́л (8)
(9) біяксалат ‹
› фталапла́ст (10)
(8) тантала́т ‹
› фталафо́с (8)
(20) поліэтылентэрафталат ‹
› фталацыяні́н (11)
(11) алкілфталат ‹
› фталацыяні́навы (14)
(13) дыметылфтала́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).