STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова фурка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фу́рка мн. фу́ркі |
| Родны каго? чаго? |
фу́ркі мн. фу́рак |
| Давальны каму? чаму? |
фу́рцы мн. фу́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
фу́рку мн. фу́ркі |
| Творны кім? чым? |
фу́ркай, фу́ркаю мн. фу́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
фу́рцы мн. фу́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)— Чаму ты спазніўся?
— Позна выйшаў з дому.
— А раней нельга было выйсці?
— Ужо позна было раней выходзіць.
furka — беларуская лацінка
Слова фурка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фурка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фуркацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фурго́нны (8)
(11) скульпту́рка ‹
› фурго́нчык (9)
(8) насту́рка ‹
› фурго́ншчык (10)
(9) міксту́рка ‹
› фурка́цыя (8)
(7) баху́рка ‹
› фу́ркнуць (8)
(7) цаху́рка ‹
› фурло́нг (7)
(5) цу́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».