Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

халтуршчык, -а, мужчынскі род
  размоўнае слова зневажальнае
  1. Той, хто займаецца халтурай (у 1 знач.). [Гаспадар:] — Мы вырашылі рабіць.. [рамонт кватэры] самі. Падлічылі, .. колькі на гэта пойдзе грошай. Аказалася, што ледзь не ў два разы дзешавей, чым здзіраюць халтуршчыкі. ← Макар Паслядовіч.
  2. Той, хто працуе або робіць што-н. нядобрасумленна, неахайна. Халтуршчыкі здымаць не будуць фільмы, Бо іх саміх здымаць пачнуць у нас. ← Пімен Панчанка. Няможна, каб у чалавека аднолькава да ўсяго ляжала душа. Ён тады ці абыякавы рамеснік, ці безнадзейны халтуршчык. ← Раман Сабаленка.

❌

халтуршчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова халтуршчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	халту́ршчык мн. халту́ршчыкі
Родны каго? чаго?	халту́ршчыка мн. халту́ршчыкаў
Давальны каму? чаму?	халту́ршчыку мн. халту́ршчыкам
Вінавальны каго? што?	халту́ршчыка мн. халту́ршчыкаў
Творны кім? чым?	халту́ршчыкам мн. халту́ршчыкамі
Месны у кім? у чым?	халту́ршчыку мн. халту́ршчыках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.

Слова халтуршчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік халтуршчык — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Ой, ну што ты дакалупваешся, ШІ не дасканалы, малпа таксама не адразу чалавекам стала.