Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

хартыя, -і, жаночы род
  1. Старадаўні рукапіс, а таксама матэрыял (звычайна папірус або пергамент), на якім ён напісаны.
  2. У сярэднія вякі — дакумент, грамата, што давала або пацвярджала якія-н. правы і вольнасці. Вялікая хартыя вольнасцей.
  3. кніжны стыль Назва дакументаў важнага грамадска-палітычнага значэння. Раскрыты старонкі праўдзівых законаў, Якія наш прадзед спрадвеку шукаў. Праменныя літары ззяюць іх сёння Славутаю хартыяй ленінскіх спраў. ← Мікола Хведаровіч.
   [Лац. chárta ад грэч. chártēs — папера, грамата.]

❌

хартыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова хартыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ха́ртыя мн. ха́ртыі
Родны каго? чаго?	ха́ртыі мн. ха́ртый
Давальны каму? чаму?	ха́ртыі мн. ха́ртыям
Вінавальны каго? што?	ха́ртыю мн. ха́ртыі
Творны кім? чым?	ха́ртыяй, ха́ртыяю мн. ха́ртыямі
Месны у кім? у чым?	ха́ртыі мн. ха́ртыях
Клічная форма	— мн. —

Слова хартыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік хартыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

хартыя

Навігатар

Мемчыкі