Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

хаўрус, -у, мужчынскі род
  размоўнае слова
  1. Група людзей, звязаных агульнымі мэтамі, інтарэсамі. У Малінаўцы лён церлі талакой. З даўніх часоў у засценку склалася некалькі хаўрусаў са сваякоў і суседзяў. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Стаў Антось даваць машыну другім гэтакім малазямельным і платы за гэта не браў. Так паступова пачаў складвацца нейкі бядняцкі хаўрус па малацьбе. ← Аляксей Кулакоўскі.
  2. Саюз, садружнасць. Жыла.. [маці] цяпер з таго, што ўвайшла ў хаўрус з дворнічыхай. ← Максім Гарэцкі. [Леапольд] прадае ўвесь свой набытак, уступае ў кабальны хаўрус з кулаком. ← М. Барсток. / у пераноснае значэнне ужыв. Гракі ў хаўрусе са шпакамі Вандруюць вывадкам усім. ← Міхась Калачынскі.
  3. у знач. прыслоўе хаўрусам. Сумесна, гуртам, усе разам. Людзі ўсе хаўрусам, талакой змуравалі мост па-над ракой. ← Уладзімір Дубоўка.
  •••
  У хаўрусе — сумесна, разам.

❌

хаўрус

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова хаўрус
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	хаўру́с мн. хаўру́сы
Родны каго? чаго?	хаўру́су мн. хаўру́саў
Давальны каму? чаму?	хаўру́су мн. хаўру́сам
Вінавальны каго? што?	хаўру́с мн. хаўру́сы
Творны кім? чым?	хаўру́сам мн. хаўру́самі
Месны у кім? у чым?	хаўру́се мн. хаўру́сах
Клічная форма	— мн. —

Слова хаўрус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік хаўрус — у родным, давальным, творным і месным склоне

хаўрус

Навігатар

Мемчыкі