Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 хвала, -ы, жаночы род
  1. Праслаўленне, усхваленне. Дык урачыста, з пачуццём Братэрства нашых сэрцаў, — хорам, Браты, уславім залп «Аўроры», Хвалу Кастрычніку спяём! ← Андрэй Александровіч. Пайшла пра звеннявую на ўвесь край Такая слава і хвала, Што і сама таго Агата ўцяміць не магла. ← Васіль Маеўскі. // Адабрэнне, добры водзыў, пахвала. Людзі чулі, як іх хлопца, хлопца іх сяла, пахваліў такі вучоны чалавек, і гэта хвала лажылася трохі і на іх саміх. ← Якуб Колас.
  2. у знач. выказнік Вокліч захаплення, прызнання, удзячнасці каму-, чаму-н. Хвала вам, адважных героі! ▪ Хвала табе, Кастрычніка дзяржава! ← Міхась Машара. І земляроб у кожным доме, на кожнай ніве паўтарыў: — Хвала дажджу!.. ← Анатоль Вялюгін.
  3. размоўнае слова Рэпутацыя каго-н., агульная думка пра каго-н. Граф Кісялёў, які «заваяваў» сабе хвалу «рэфарматара», не вельмі спяшаўся зрабіць вывады. ← часопіс «Полымя».
  •••
  Адна хвала — усё роўна. [Цімох:] — Ці так або сяк прападу — Адна табе ўсюды хвала. ← Якуб Колас. Адзін хоць з'еш вала — усё адна хвала. ← Прыказка.
  Пець хвалу гл. пець.
  Хвала богу (у знач. пабочнае слова) — тое, што і дзякуй (дзякаваць) богу (гл. дзякуй).