аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абраза
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абра́за мн. абра́зы |
| Родны каго? чаго? |
абра́зы мн. абра́з |
| Давальны каму? чаму? |
абра́зе мн. абра́зам |
| Вінавальны каго? што? |
абра́зу мн. абра́зы |
| Творны кім? чым? |
абра́зай, абра́заю мн. абра́замі |
| Месны у кім? у чым? |
абра́зе мн. абра́зах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дуро́нік — свавольнік, гарэза
Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)У Беларусі вялікае лексічнае гняздо са словам «блядзь». Ранжыравана паводле ступені ўзмацнення абразлівасці:
- поблядзь (найменшая ступень абразы)
- блядзь («Ой, дык яна ж блядзь!» — Суседка: «Не, што вы, яна толькі поблядзь»)
- выблядзь
- проблядзь (не блытаць з поблядзь, «р» узмацняе!)
- разблядзь
- оберблядзь (найвышэйшая ступень абразы, самае крыўднае)
abraza — беларуская лацінка
Слова абраза (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абраза — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абразальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абра́з (5)
(14) прафасфаліпаза ‹
› абра́з (5)
(6) зара́за ‹
› абра́з (5)
(6) пара́за ‹
› абраза́льнік (11)
(5) граза́ ‹
› абраза́льшчык (12)
(9) ангідра́за ‹
› абраза́льшчыца (13)
(14) карбаангідра́за ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.