мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова хвараблівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хвараблі́васць мн. хвараблі́васці |
| Родны каго? чаго? |
хвараблі́васці мн. хвараблі́васцяў, хвараблі́васцей |
| Давальны каму? чаму? |
хвараблі́васці мн. хвараблі́васцям |
| Вінавальны каго? што? |
хвараблі́васць мн. хвараблі́васці |
| Творны кім? чым? |
хвараблі́васцю мн. хвараблі́васцямі |
| Месны у кім? у чым? |
хвараблі́васці мн. хвараблі́васцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!chvarablivasć — беларуская лацінка
Слова хвараблівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хвараблівасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хваравітасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хвалярэ́зны (10)
(12) пава́блівасць ‹
› Хва́р (4)
(11) зва́блівасць ‹
› хвараблі́ва (10)
(13) прыва́блівасць ‹
› хвараблі́вы (10)
(11) асаблі́васць ‹
› хварава́ты (9)
(15) своеасаблі́васць ‹
› хваравекава́ты (13)
(13) шкадо́блівасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.