хвараблівасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова хвараблівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	хвараблі́васць мн. хвараблі́васці
Родны каго? чаго?	хвараблі́васці мн. хвараблі́васцяў, хвараблі́васцей
Давальны каму? чаму?	хвараблі́васці мн. хвараблі́васцям
Вінавальны каго? што?	хвараблі́васць мн. хвараблі́васці
Творны кім? чым?	хвараблі́васцю мн. хвараблі́васцямі
Месны у кім? у чым?	хвараблі́васці мн. хвараблі́васцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

chvarablivasć — беларуская лацінка

Слова хвараблівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: