аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хвароба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хваро́ба мн. хваро́бы |
| Родны каго? чаго? |
хваро́бы мн. хваро́б |
| Давальны каму? чаму? |
хваро́бе мн. хваро́бам |
| Вінавальны каго? што? |
хваро́бу мн. хваро́бы |
| Творны кім? чым? |
хваро́бай, хваро́баю мн. хваро́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
хваро́бе мн. хваро́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
Уначы прадметы мяняюць свае контуры. Бярэш шклянку вадзіцы папіць — а ў руцэ ўжо чамусьці бутэрброд з кілбасой.
chvaroba — беларуская лацінка
Слова хвароба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хвароба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хваробатворнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хвараві́ты (9)
(6) шано́ба ‹
› хварасці́на (10)
(7) зазно́ба ‹
› хварасця́ны (10)
(4) ро́ба ‹
› хваробатво́рнасць (16)
(12) вібрахваро́ба ‹
› хваробатво́рны (13)
(5) про́ба ‹
› хваробаўсто́йлівасць (19)
(12) до́пінг-про́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».