аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова хвораст
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хво́раст мн. хво́расты |
| Родны каго? чаго? |
хво́расту мн. хво́растаў |
| Давальны каму? чаму? |
хво́расту мн. хво́растам |
| Вінавальны каго? што? |
хво́раст мн. хво́расты |
| Творны кім? чым? |
хво́растам мн. хво́растамі |
| Месны у кім? у чым? |
хво́расце мн. хво́растах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
chvorast — беларуская лацінка
Слова хвораст (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хвораст — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хворасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хво́йныя (7)
(6) бе́раст ‹
› хво́ра (5)
(6) бе́раст ‹
› хво́ранькі (9)
(6) не́раст ‹
› хво́расць (8)
(13) прост-на́праст ‹
› хво́рая (6)
(5) тра́ст ‹
› хво́ры (5)
(5) тра́ст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.