STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хвоя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хво́я мн. хво́і |
| Родны каго? чаго? |
хво́і мн. хво́й |
| Давальны каму? чаму? |
хво́і мн. хво́ям |
| Вінавальны каго? што? |
хво́ю мн. хво́і |
| Творны кім? чым? |
хво́яй, хво́яю мн. хво́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
хво́і мн. хво́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
— Тася, ты мне падабаешся.
— Вацусь, у цябе вельмі добры густ, але вельмі дрэнныя шансы.
chvoja — беларуская лацінка
Слова хвоя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хвоя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хвоя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хво́шч (5)
(5) Саво́я ‹
› хвошчападо́бны (13)
(6) секво́я ‹
› хво́шчык (7)
(10) метасекво́я ‹
› хе́ (2)
(3) Зо́я ‹
› хе-хе́ (5)
(7) парано́я ‹
› хе-хе-хе́ (8)
(5) збро́я ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
