Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

хлам, -у, мужчынскі род, зборны назоўнік
Непатрэбныя старыя рэчы. На базары мне добра былі вядомы сцежкі да будак, дзе на століках, сярод рознай старызны і хламу, ляжалі і перакупленыя ў некага кнігі. ← Янка Скрыган. Толькі [дзед Іван] паспеў замаскіраваць патайнік розным хламам і вярнуцца ў хату, як уварваліся фашысты. ← Валянцін Зуб. // пераноснае значэнне размоўнае слова Што-н. нікчэмнае, агіднае. — Хлопцы, хлам — з дарогі! Я еду... — Чаркашын аж дрыжаў, як перагрэты матор у машыне. На хату выбеглі Вярбіцкі ў цюбецеечцы і Калясень, узялі Акцыэніка за рукі, за ногі і павалаклі да дзвярэй — на вуліцу. ← Іван Пташнікаў.

❌

хлам

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова хлам
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	хла́м мн. хла́мы
Родны каго? чаго?	хла́му мн. хла́маў
Давальны каму? чаму?	хла́му мн. хла́мам
Вінавальны каго? што?	хла́м мн. хла́мы
Творны кім? чым?	хла́мам мн. хла́мамі
Месны у кім? у чым?	хла́ме мн. хла́мах
Клічная форма	— мн. —

Слова хлам (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік хлам — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

подряд (без разбора) — агу́лам, без разбору
подряд (кряду) — за́пар (адно і тое без перапынку)