хлёб

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова хлёб
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	хлё́б мн. хлё́бы
Родны каго? чаго?	хлё́бу мн. хлё́баў
Давальны каму? чаму?	хлё́бу мн. хлё́бам
Вінавальны каго? што?	хлё́б мн. хлё́бы
Творны кім? чым?	хлё́бам мн. хлё́бамі
Месны у кім? у чым?	хлё́бе мн. хлё́бах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

chliob — беларуская лацінка

Слова хлёб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: