аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова хлеў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хле́ў мн. хлявы́ |
| Родны каго? чаго? |
хлява́ мн. хляво́ў |
| Давальны каму? чаму? |
хляву́ мн. хлява́м |
| Вінавальны каго? што? |
хле́ў мн. хлявы́ |
| Творны кім? чым? |
хляво́м мн. хлява́мі |
| Месны у кім? у чым? |
хляве́ мн. хлява́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
— Тата, чаму гэтыя людзі называюць цябе расістам?
— Гэта не людзі, сынку.
chlieŭ — беларуская лацінка
Слова хлеў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хлеў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хлеўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хлестако́ўскі (12)
(6) сумле́ў ‹
› хлестако́ўшчына (14)
(5) бу́леў ‹
› хлесяну́ць (9)
(8) дзяду́леў ‹
› хле́ўнік (7)
(8) рафаэ́леў ‹
› хле́ўчык (7)
(9) тарычэ́леў ‹
› хлехата́нне (10)
(4) гне́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.