аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хляба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хля́ба мн. хля́бы |
| Родны каго? чаго? |
хля́бы мн. хля́б |
| Давальны каму? чаму? |
хля́бе мн. хля́бам |
| Вінавальны каго? што? |
хля́бу мн. хля́бы |
| Творны кім? чым? |
хля́бай, хля́баю мн. хля́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
хля́бе мн. хля́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— А што вы прымаеце ад бяссоння?
— Шклянка віна кожныя дзве гадзіны.
— І пасля гэтага засынаеце?
— Не, проста калі не спіш, так весялей…
chliaba — беларуская лацінка
Слова хляба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хляба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хлябец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хлюпяндзе́йка (12)
(6) нялю́ба ‹
› хлю́ст (5)
(4) юю́ба ‹
› хлюстава́ты (10)
(7) празя́ба ‹
› хлябе́ц (6)
(2) ва́ ‹
› хля́бісты (8)
(4) у ва ‹
› хлябне́йшы (9)
(4) ба́ва ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.