аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хмялёўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хмялё́ўка мн. хмялё́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
хмялё́ўкі мн. хмялё́вак |
| Давальны каму? чаму? |
хмялё́ўцы мн. хмялё́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
хмялё́ўку мн. хмялё́ўкі |
| Творны кім? чым? |
хмялё́ўкай, хмялё́ўкаю мн. хмялё́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
хмялё́ўцы мн. хмялё́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у жываце салаўі пяюць — хто-н. вельмі хоча есці, адчувае моцны голад
Бачыў сёння былую з нейкім гандонам у кнігарні. Сука, я абавязкова навучуся чытаць.
chmialioŭka — беларуская лацінка
Слова хмялёўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хмялёўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хмяліна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хмялё́вы (7)
(8) махлё́ўка ‹
› хмялё́вы (7)
(7) дылё́ўка ‹
› хмялё́к (6)
(10) штабялё́ўка ‹
› хмялі́на (7)
(9) кісялё́ўка ‹
› хмялі́начка (10)
(9) печанё́ўка ‹
› хмялі́нка (8)
(7) агнё́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
чарот і рагоз