STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хна́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
хны́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
хне́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
хну́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
хно́й, хно́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
хне́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.
Спачатку яны казалі «мейсца» замест «месца». Потым яны пачалі казаць «чы» замест «ці». Вельмі цікава, што будзе далей.
chna — беларуская лацінка
Слова хна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хныканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хмяльні́цкі (10)
(13) антрапамо́рфна ‹
› Хмяльні́цкі (10)
(7) тары́фна ‹
› Хмяльні́цкі (10)
(10) бестары́фна ‹
› хні́паць (7)
(7) шо́рахна ‹
› хны́ (3)
(6) уві́хна ‹
› хны́канне (8)
(8) нясці́хна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
