хобат

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

хобат, -а, Месны склон -баце, мужчынскі род
  1. Выцягнутая рухомая насавая частка морды ў сланоў і некаторых іншых жывёл, якая служыць для дыхання, нюху, дотыку, хапання. Хобат тапіра. ▪ Хобатам матляе слон Ды вачыма лыпае. ← Рыгор Барадулін. // Выцягнутая пярэдняя частка або выраст пярэдняй часткі цела ў некаторых бесхрыбетных жывёл, якая служыць для абароны, хапання, забівання здабычы і пад. Хобат п'яўкі.
  2. спецыяльны тэрмін Частка механізмаў, машын або прыстасаванняў, якая па форме або функцыі нагадвае выцягнуты нос жывёлы. Хобат экскаватара. ▪ Рытмічна махаючы сваім хобатам, пагрузачны кран падымаў і апускаў на платформы кантэйнеры. ← Георгій Шыловіч.
  3. спецыяльны тэрмін Задняя падоўжаная частка лафета артылерыйскай гарматы або задняя частка станка кулямёта, якая служыць для ручной наводкі на цэль. // Ствол гарматы. Хобаты гармат уздымаліся гнеўна ў неба, у заходні бок. ← Іван Мележ. І хобаты жэрлаў Паволі Гарматы спускаюць на дол. ← Пятрусь Броўка.

❌

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	хо́бат мн. хо́баты
Родны каго? чаго?	хо́бата мн. хо́батаў
Давальны каму? чаму?	хо́бату мн. хо́батам
Вінавальны каго? што?	хо́бат мн. хо́баты
Творны кім? чым?	хо́батам мн. хо́батамі
Месны у кім? у чым?	хо́баце мн. хо́батах
Клічная форма	— мн. —

Слова хобат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік хобат — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі