мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хо́ўка мн. хо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
хо́ўкі мн. хо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
хо́ўцы мн. хо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
хо́ўку мн. хо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
хо́ўкай, хо́ўкаю мн. хо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
хо́ўцы мн. хо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— Ведаеш, што прыходзіць да тых, хто ўмее чакаць?
— Што?
— Ніхалеры. Так і чакаюць.
choŭka — беларуская лацінка
Слова хоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хохлік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хот-до́г (7)
(10) адшліфо́ўка ‹
› хот-ла́йн (8)
(11) падшліфо́ўка ‹
› хо́та (4)
(11) прышліфо́ўка ‹
› хо́ўхлаўскі (10)
(7) дахо́ўка ‹
› хо́хлік (6)
(13) металадахо́ўка ‹
› хо́хма (5)
(7) рахо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.