аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
хрусь-хру́сь — выклічнік хру́шч — назоўнік
канцэпт

хрушч

гэта
— жук

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова хрушч
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
хру́шч

мн.  хрушчы́
Родны
каго? чаго?
хрушча́

мн.  хрушчо́ў
Давальны
каму? чаму?
хрушчу́

мн.  хрушча́м
Вінавальны
каго? што?
хрушча́

мн.  хрушчо́ў
Творны
кім? чым?
хрушчо́м

мн.  хрушча́мі
Месны
у кім? у чым?
хрушчы́

мн.  хрушча́х
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Дрэнны настаўнік апісвае, добры тлумачыць, выдатны паказвае, а вялікі — натхняе.


chrušč — беларуская лацінка

Слова хрушч (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік хрушч — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове хрушч + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


хру́сцік (7)

(5) тлу́шч

хру́сь (5)

(11) гелікатлушч

хрусь-хру́сь (11)

(10) камбітлу́шч

хрушчо́ба (8)

(5) то́ўшч

Хрушчо́ў (7)

(6) уто́ўшч

хрушчо́ўка (9)

(5) пры́шч


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

размаўляць па-беларуску