Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

худзізна, -ы, жаночы род
1. Знешні выгляд худога¹. Худзізна [палоннага] ўразіла Ядзю можа больш, чым раны, бруд, зарослы сівой барадой твар. ← Алесь Асіпенка. Нягледзячы на худзізну, .. [жарабок] аказаўся даволі жвавым. ← Іван Сяркоў.
2. размоўнае слова Пра худога чалавека або жывёлу. Цяпер конь.. [Кастуся] ўжо не быў той здарожанай, хоць і маладой, худзізнай. ← Кузьма Чорны. Навалач нейкую знайшла, прымака. Худзізна — скура ўжо не на рэбрах, а пад рэбрамі. ← Янка Брыль.

❌

худзізна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова худзізна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	худзі́зна мн. худзі́зны
Родны каго? чаго?	худзі́зны мн. худзі́знаў
Давальны каму? чаму?	худзі́зне мн. худзі́знам
Вінавальны каго? што?	худзі́зну мн. худзі́зны
Творны кім? чым?	худзі́знай, худзі́знаю мн. худзі́знамі
Месны у кім? у чым?	худзі́зне мн. худзі́знах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

му́сібыць — відаць (пабочнае слова)

Мусібыць, Старнік не зможа існаваць, бо данатаў кот наплакаў.

Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.

Слова худзізна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік худзізна — у родным, давальным, творным і месным склоне

худзізна

Навігатар

Мемчыкі