хук

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова хук
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ху́к мн. ху́кі
Родны каго? чаго?	ху́ку мн. ху́каў
Давальны каму? чаму?	ху́ку мн. ху́кам
Вінавальны каго? што?	ху́к мн. ху́кі
Творны кім? чым?	ху́кам мн. ху́камі
Месны у кім? у чым?	ху́ку мн. ху́ках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Каб атрымаць адказ, трэба задаць пытанне.
Каб атрымаць правільны адказ, трэба задаць правільнае пытанне.

Якое пытанне, такое і адпавяданне. (прыказка)

chuk — беларуская лацінка

Слова хук (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік хук — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове хуканне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› худо́бінка (9)

(8) га́льштук ‹

› худо́бы (6)

(7) брэшту́к ‹

› худы́ (4)

(3) фу́к ‹

ху́к (3)

› ху́канне (7)

(7) Ві́ндхук ‹

› ху́каць (6)

(3) цу́к ‹

› ху́кнуць (7)

(5) пацу́к ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.