аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова хуста
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ху́ста мн. ху́сты |
| Родны каго? чаго? |
ху́сты мн. ху́ст, ху́стаў |
| Давальны каму? чаму? |
ху́сце мн. ху́стам |
| Вінавальны каго? што? |
ху́сту мн. ху́сты |
| Творны кім? чым? |
ху́стай, ху́стаю мн. ху́стамі |
| Месны у кім? у чым? |
ху́сце мн. ху́стах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лепей драўляная згода, чымся залатая сварка.
Святы спакою, лепей з табою.
Пасля мацоўні я люблю ўмяць дзве шаўрмы… Жартую, не хаджу я ў мацоўню.
chusta — беларуская лацінка
Слова хуста (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хуста — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хустачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хурхуле́ць (9)
(8) распу́ста ‹
› хурхуро́вы (9)
(10) напаўпу́ста ‹
› Хусе́йн (6)
(7) няпу́ста ‹
› ху́стачка (8)
(6) то́ўста ‹
› ху́стачны (8)
(7) імжы́ста ‹
› ху́стка (6)
(10) разло́жыста ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.