Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

царква, -ы; мн. цэрквы, -аў; жаночы род
  1. Рэлігійнае аб'яднанне духавенства і веруючых на аснове агульнасці веры, вучэння і абрадаў набажэнства. Праваслаўная царква. Каталіцкая царква. Будыйская царква. ▪ Царква ў Расіі была неад'емнай часткай дзяржавы, адным з яе ведамстваў. ← газета «Звязда».
  2. Будынак, у якім адбываецца праваслаўнае набажэнства. [Надзя:] А куды вы цяпер маліцца хадзіць будзеце: у царкву ці ў касцёл? ← Іван Козел.
  •••
  Евангелічная царква — агульная назва рада пратэстанцкіх (галоўным чынам лютэранскіх) цэркваў.
  Адлучыць ад царквы гл. адлучыць.
  Адлучэнне ад царквы гл. адлучэнне.
   [Ад грэч. kyriakē літаральна — божы дом.]

❌

царква

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова царква
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	царква́ мн. цэ́рквы, (2, 3, 4) царквы́
Родны каго? чаго?	царквы́ мн. цэ́ркваў
Давальны каму? чаму?	царкве́ мн. цэ́рквам
Вінавальны каго? што?	царкву́ мн. цэ́рквы, (2, 3, 4) царквы́
Творны кім? чым?	царкво́й, царкво́ю мн. цэ́рквамі
Месны у кім? у чым?	царкве́ мн. цэ́рквах
Клічная форма	— мн. —

Беларуская Энцыклапедыя:
«каталіцкая царква хацела мірным шляхам ахрысціць АПОШНІ ЯЗЫЧНІЦКІ НАРОД У ЕЎРОПЕ».

Добры дзень, язычнікі.

Слова царква (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік царква — у родным, давальным, творным і месным склоне

царква

Навігатар

Мемчыкі