аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цвік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цві́к мн. цвікі́ |
| Родны каго? чаго? |
цвіка́ мн. цвіко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
цвіку́ мн. цвіка́м |
| Вінавальны каго? што? |
цві́к мн. цвікі́ |
| Творны кім? чым? |
цвіко́м мн. цвіка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
цвіку́ мн. цвіка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жаніўся б і сёння, але дзе жонка спаць будзе?
А калі ў рускай мове пачнуць ужываць слова шуфлядка, вы таксама будзеце шукаць заменнікі?
cvik — беларуская лацінка
Слова цвік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цвік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цвікадзёр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цві́глы (6)
(14) трохпавярхо́вік ‹
› цві́д (4)
(17) чатырохпавярхо́вік ‹
› цві́давы (7)
(14) двухпавярхо́вік ‹
› цвікава́ты (9)
(5) цю́вік ‹
› цві́кавы (7)
(9) Рэйк'я́вік ‹
› цвікадзё́р (9)
(6) баяві́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).