Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

цвярдыня, -і, жаночы род
Крэпасць, умацаваныя пазіцыі. Брэсцкая цвярдыня. ▪ Гэта новая ў гісторыі войнаў перамога ля сцен волжскай цвярдыні, перамога савецкага чалавека над змрочнымі сіламі фашызму. ← часопіс «Полымя». Закончан слаўны наш паход. Цвярдыні ворага — у руінах. ← Валянцін Таўлай. // пераноснае значэнне Апора. Тут генія грабніца. Два салдаты Стаяць заўжды на доблесным пасту. За імі Крэмль — людскіх надзей вястун, Цвярдыня міру, вораг войнаў клятых. ← Алесь Звонак.

❌

цвярдыня

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова цвярдыня
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	цвярды́ня мн. цвярды́ні
Родны каго? чаго?	цвярды́ні мн. цвярды́нь
Давальны каму? чаму?	цвярды́ні мн. цвярды́ням
Вінавальны каго? што?	цвярды́ню мн. цвярды́ні
Творны кім? чым?	цвярды́няй, цвярды́няю мн. цвярды́нямі
Месны у кім? у чым?	цвярды́ні мн. цвярды́нях
Клічная форма	— мн. —

А дранікі смажаць ці пякуць?

Маці ля печы старанна Дранікі з бульбы пячэ. (Смагаровіч)
Назаўтра раніцай, яшчэ Сцепаніда не ўправілася напячы драчонікаў, як у дзедаву хату зайшоў старшыня калгаса. (Рылько)

Слова цвярдыня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік цвярдыня — у родным, давальным, творным і месным склоне

цвярдыня

Навігатар

Мемчыкі