Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 цень, -ю, Месны склон -і і (у) цяні, мужчынскі род
  1. Прастора, заслоненая чым-н. ад сонца. Нам ясна стане ў гэты дзень, Што зелень уся без Сонца згіне, Што толькі з Сонцам дораг цень! ← Міхайла Грамыка. // Цемната, змрок. Начны цень. Вячэрні цень. ▪ Сонечныя прам[я]ні пранізваюць лясны цень, але воблакі час ад часу закрываюць сонца. ← Піліп Пестрак.
  2. Цёмны адбітак прадмета на чым-н., пры ўмове асвятлення з процілеглага боку. Калі ішоў Яўген па вуліцы, цень яго гойдаўся, паласкаўся ў мізэрным водбліску месяца. ← Сымон Баранавых. Полымя свечак ківалася, і на сценах і столі скакалі дзіўныя цені. ← Лідзія Арабей. // пераноснае значэнне Пра таго, хто ўвесь час ходзіць за кім-н., падпарадкоўваецца каму-н. Раней [Шохан] быў ценем Мудрыка, хадзіў толькі з ім, ва ўсім яму падтакваючы. ← Іван Навуменка. // пераноснае значэнне; чаго або які. Адлюстраванне ўнутранага стану (трывогі, смутку, болю і пад.). Як толькі вочы яго [Грэчкі] ажылі, на твары лёг пакутны цень. ← Іван Мележ. Па Толевым твары прабег цень смутку. ← Алесь Якімовіч.
  3. пераноснае значэнне; чаго. Слабы след, адбітак чаго-н.; напамінак аб чым-н. Умеў.. [Чорны] зрабіць заўвагу, паправіць, перасцерагчы так, што ў гэтым не было і ценю крыўднага. ← Іван Мележ. Васіль таксама не вельмі паважаў лесніка. Ужо даўно ляжаў між імі чорны цень узаемнай нянавісці. ← Якуб Колас. // Пра верагоднасць пагрозы чаго-н. Каб дзеці вольныя раслі, — Вайны прагонім цень! ← Эдзі Агняцвет. Чорнай хмарай не заслоніць межы Цень злавесны атамнай вайны. ← Алесь Звонак.
  4. Невыразныя ў цемры абрысы постаці, фігуры каго-н. Ля акопаў зашасталі цені. Хтосьці прысеў перад брустверам Валодзевага акопчыка. ← Іван Навуменка. У лесе мільгануў цень нейкага невялікага звера. ← Янка Маўр.
  5. Пра каго-н. вельмі аслабленага, худога. Як .. [Косця] зблажэў і аслабеў! Проста не чалавек, а цень... ← Мікола Ваданосаў.
  6. спецыяльны тэрмін Месца на малюнку, карціне, якое перадае найменш асветленыя ўчасткі чаго-н. Пакласці цені. Ігра святла і ценю.
  7. Здань, дух мерцвяка. Усе асноўныя сцэны П. Малчанаў выконвае з вялікім майстэрствам: дыялог Гамлета з ценем бацькі, сцэна «мышалоўкі», маналог «быць ці не быць», сцэна пахавання Афеліі і інш. ← часопіс «Беларусь».
  •••
  Кідаць цень на каго-што гл. кідаць.
  Навесці цень на ясны дзень гл. навесці.
  У цяні — а) непрыкметным, непрыкмечаным (быць, заставацца, трымацца); б) без асаблівай увагі, на заднім плане (пакідаць, трымаць каго-, што-н.).
  Як цень — неадчэпна (хадзіць за кім-н.).