аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аятала
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аятала́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
аяталы́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
аяталу́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
аяталу́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
аятало́й, аятало́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
аятале́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Горкая праца, ды хлеб ад яе салодкі.
Крыўдна, калі ты злапамятная і добрая: зло памятаеш, а адпомсціць не можаш.
ajatala — беларуская лацінка
Слова аятала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аятала — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аяталізм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ая́кашчвацца (11)
(13) экстрасі́стала ‹
› ая́кашчваць (10)
(7) няста́ла ‹
› Ая́кс (4)
(8) дыя́стала ‹
› аяталі́зм (8)
(9) падмята́ла ‹
› б (1)
(9) падмята́ла ‹
› б'е́ф (4)
(4) ха́ла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мінск