STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ціша
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ці́ша мн. — |
| Родны каго? чаго? |
ці́шы мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
ці́шы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
ці́шу мн. — |
| Творны кім? чым? |
ці́шай, ці́шаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
ці́шы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто позна прыязджае, той косці абгрызае.
1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.
Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.
Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.
ciša — беларуская лацінка
Слова ціша (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ціша — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цішоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ціхцо́м (6)
(4) ні́ша ‹
› ці́ш (3)
(5) афі́ша ‹
› ці́ш (3)
(9) кінаафі́ша ‹
› цішако́м (7)
(5) ге́йша ‹
› ці́шаць (6)
(5) се́йша ‹
› ціша́ць (6)
(6) ква́кша ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
