STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цурбан
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цурба́н мн. цурбаны́ |
| Родны каго? чаго? |
цурбана́ мн. цурбано́ў |
| Давальны каму? чаму? |
цурбану́ мн. цурбана́м |
| Вінавальны каго? што? |
цурба́н мн. цурбаны́ |
| Творны кім? чым? |
цурбано́м мн. цурбана́мі |
| Месны у кім? у чым? |
цурбане́ мн. цурбана́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
Не бойцеся таго, што ваша жыццё скончыцца, бойцеся таго, што яно так і не пачнецца.
John Henry Newmancurban — беларуская лацінка
Слова цурбан (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цурбан — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цурбачок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цурба́лак (8)
(7) бало́бан ‹
› цурба́лачка (10)
(6) тарба́н ‹
› цурба́лка (8)
(6) турба́н ‹
› цурбачо́к (8)
(5) губа́н ‹
› цурбо́ленне (10)
(5) куба́н ‹
› цурбо́ліць (9)
(7) гальбан ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
