STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова цынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цы́нка мн. цы́нкі |
| Родны каго? чаго? |
цы́нкі мн. цы́нак |
| Давальны каму? чаму? |
цы́нцы мн. цы́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
цы́нку мн. цы́нкі |
| Творны кім? чым? |
цы́нкай, цы́нкаю мн. цы́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
цы́нцы мн. цы́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
«Капэрус маёй яблыньцы!» — калі вецер зваліў яблыньку і дрэву гамон.
гэта як халэмус, толькі капэрус— Што б вы памянялі, калі б маглі вярнуцца ў мінулае?
— Рублі.
cynka — беларуская лацінка
Слова цынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цынкаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цы́нія (5)
(8) пусты́нка ‹
› цы́нк (4)
(9) буршты́нка ‹
› цынк-жэлацінавы (15)
(9) паляты́нка ‹
› цынкава́льны (11)
(9) сарацы́нка ‹
› цынкава́нне (10)
(10) струбцы́нка ‹
› цынкава́ны (9)
(9) капуцы́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
